Sub-Sahara Afrika in staat stellen een decente baan te creëren voor haar miljoenen werkloze digitaal vaardige jongeren


"Werk", dat is waar Afrika van wakker ligt

Moderne agri-, voeding- en maakindustrialisering van Afrika creëert er jaarlijks 20 miljoen kwaliteitsbanen, dijkt de klimaatverandering in en doet de economie in Europa terug draaien


Voor een radicale omwenteling in het dominant narratief over ontwikkelingssamenwerking:

Werk”, dat is waar Afrika van wakker ligt

  • dankzij lokale transformatie van Afrikaanse bodemrijkdommen tot competitieve producten;
  • dankzij massale for profit investeringen in “klimaatvriendelijke” agri-, voeding- en maakindustrieën.

  • Gans Europa maakt kennis met “the bright side” van Afrika en bevrijdt zich van diepgewortelde stereotype denkbeelden over Afrika (nood aan “hulp” en “SDG-adviezen”);
  • Afrikaanse industriële kmo’s zoeken massaal “win-win” partnerschappen met meer geavanceerde internationale sectorgenoten;
  • Afrika is volwassen genoeg om zelf sociale correcties door te voeren.
  • Een “ketenzorgwet” en een handvol mediagenieke “digitale” succesverhalen zijn enkel bomen die het bos van de immense Afrikaanse werkloosheid verbergen. Zij wenden de aandacht af van de promotie van de dringende noodzaak aan traditionele industriële investeringen in Afrika.
  • Koolstoftaks verhoogt de competitiviteit van landbouwproducten in de korte keten en maakt marktverstorend beleid ten nadele van Afrika – bv. EU en VS landbouwsubsidies - op termijn minder relevant.

In nieuwe tijden “met” klimaatverandering, pandemieën en “China, fabriek van de wereld”, heeft Europa Afrika evenzeer nodig als omgekeerd. De creatie van een nieuwe groeimarkt in buurcontinent Afrika -  25% van de actieve wereldbevolking - doet ook de economie in Europa terug draaien.

Radicalisering

Afrikaanse families sparen het eten uit hun mond om hun meest begaafde jongeren hogere studies aan te bieden (economie, ICT-telecom, ingenieur, agronomie, rechten, …) om vijf jaar na afstuderen vast te stellen dat, bij gebrek aan moderne arbeidsintensieve maakindustrieën, twee derden onder hen nog altijd op zoek zijn naar een decente baan. Een toestand van preradicalisering.

Professionelen van de ontwikkelingshulp voor Afrika hebben de mond vol van “SDGs”, “Groen”, “Gender”, nu ook van “D4D” (Digital for Development) en dringen aan dat eindelijk werk gemaakt wordt van de 0,7 % BNP voor deze nobele doelen. Op te merken is na zestig jaar ontwikkelingshulp en 4.000 miljard euros (Develtere, KULeuven 2021) zowel het beleid als de civiele maatschappij van 10-15 vrij stabiele Sub-Sahara landen van mening is dat enkel de lokale transformatie van de Afrikaanse bodemrijkdommen in staat is om er per jaar meer banen te creëren dan de demografische aanwas, de armoede in te dijken en op termijn de SDGs te realiseren.

De “digitale” kar voor het paard spannen

Afrika vraagt de permanente transfer van geavanceerde industriële processen en technologieën. Als tegenprestatie biedt Afrika investeerders een nieuwe groeimarkt aan met één vierde van de totale actieve wereldbevolking. Afrika wil fabrieken, investeringen in infrastructuren en échte onafhankelijkheid: geen “hulp”, “SDG-adviezen”, ”financieringskruimels” of “expert-toerisme”. De traditionele maakindustrialisering van Afrika en de er uit voorspruitende koopkracht jaagt de digitalisering van het continent aan, niet omgekeerd.

 

Gestuurde mentaliteitswijziging

Een gestuurde mentaliteitswijziging bij een kritische massa van de brede maatschappij, inclusief ondernemers, is urgent aangewezen: in Europa over “Het andere Afrika”, in Afrika over “Industriële partnerschappen durven aangaan met meer geavanceerde sectorgenoten”.


Een brede gestuurde mentaliteitswijziging resulteert in volgende positieve effecten:

In Afrika. De structurele modernisering van de agri-, voeding- en maakindustrieën en de creatie van miljoenen banen in de formele economie.

In Europa. Buurcontinent Afrika, een nieuwe markt met 25% van de wereldbevolking voor hoogwaardige Europese producten en diensten.

Wereld. Indijking van klimaatproblematiek, pandemieën en conflicten.

Nú NIET investeren in Afrika in arbeidsintensieve agri-, voeding- en maakindustrieën leidt tot meer armoede en conflicten, meer migratie, meer klimaatproblemen en natuurrampen, meer pandemieën en remt de relance van Europa af.


Meer: