2026: Oorlogen in Oekraïne, Soedan, Gaza, Midden Oosten

Afrika en de Europese industrie en energie

Europese Ministers van Buitenlandse Zaken die gevestigde industriële kmo’s goesting doen krijgen voor massale Afro-Europese kennisdeling stimuleren nieuwe economische groei op beide continenten, leggen Poetin en Trump het zwijgen op en redden de planeet.

China versnelt haar uitrol van duurzame energie. Europese ondernemers versmachten innovatie door kortetermijndenken, subsidies en zien Afrika over het hoofd. Hun cultureel verwante zuiderbuur is nochtans gezegend met een enorme, jonge, opgeleide bevolking, abundante hernieuwbare energie en groeiende markten, maar wordt nog steeds gebruikt als louter grondstoffenleverancier. Ministers van Buitenlandse Zaken zijn ideaal geplaatst om industriële kmo’s te doen inzien dat massale Afro-Europese kennisdeling leidt tot nieuwe economische groei op beide continenten en tot onverwachte innovaties.

Afro-Europese industriële kennisdeling 2046

AFRIKA: marktkennis, frugale/sobere innovatie

EUROPA: complexe internationale waardeketens

25% mondiale marktkracht
35% mondiale productie groene waterstof
60% mondiaal landbouwareaal
tweede groene long ter wereld
abundante strategische aardmetalen
onderlinge culturele affiniteit
open voor de meest diverse partnerschappen
SERENDIPITEIT: "métissage" twee verwante culturen (bij toeval stuiten op nieuwe producten en diensten van nut over gans de wereld)

In tijden van hypercomplexe internationale waardeketens kan Europa, dankzij een historisch gegroeid cultureel verwantschap, een partnerschap voor wederzijds belang met Afrika "verdienen".
Een mondige Afrikaanse generatie Z droomt van een sociaal gecorrigeerd maatschappijmodel met onderwijs, DECENT WERK, gezondheidszorg, sociale mobiliteit, sociale zekerheid en vrede VOOR IEDEREEN (naar Europees voorbeeld).

Subsidies, energie en het industriële weefsel van Europa

Om de teloorgang van het Europese industriële weefsel tegen te gaan, pleiten zowel politici als ondernemingsfederaties voor het subsidiëren van elektriciteit voor energie-intensieve industrieën en voor een renaissance van kernenergie. Opvallend is dat professor Paul De Grauwe, voormalig liberaal politicus in De Morgen van 10 maart 2026 zegt "Ik vrees dat een significant deel van onze energie-intensieve chemische bedrijven gedoemd is. En dat is ook goed." Ook is het opmerkelijk dat aandeelhouders van BASF, in tegenstelling tot het management, twijfelen over het accepteren van Vlaamse subsidies voor CO₂-opslag. Verder zijn er in Frankrijk kritische geluiden over de kosten van kernenergie.

De tirannie van het tegenwoordige

Professor De Grauwe (London School of Economics, KU Leuven) waarschuwt dat subsidies voor energie het ontstaan van innovatieve en concurrerende activiteiten kunnen versmachten.
Ervaren aandeelhouders van BASF weten dat China erin slaagt om binnen tien jaar op grote schaal werkelijk groene elektriciteit te produceren tegen één vijfde van de kostprijs van kernenergie.

Dit roept de vraag op of het gerechtvaardigd is om Europese belastingbetalers te vragen de elektriciteitskosten voor energie-intensieve industrieën met 15% te verlagen.

Bedrijfsrealiteit in een mondiale economie

In de huidige hyperconcurrerende, geglobaliseerde en wispelturige economie zijn bedrijfsleiders genoodzaakt zich volledig te richten op de korte termijn.

Hun prioriteit ligt bij tijdige levering aan klanten en het betalen van lonen, waardoor het voor hen vrijwel onmogelijk is om zich te verdiepen in langetermijntrends uit publicaties zoals The Economist of de South China Morning Post.

De analyse van nieuwe bedreigingen en kansen wordt daarom vaak uitbesteed aan ondernemingsfederaties en de politiek.

Buitenlandse Zaken: informeren, inspireren, aansporen

Europese regeringsleiders zijn zich ervan bewust dat ze zowel geopolitiek als economisch nieuwe partners nodig hebben en richten hun blik daarom op Zuid-Amerika en India. Ze gaan er echter nog steeds van uit dat Afrika, onze cultureel verwante zuiderbuur, niet klaar is voor de overdracht van hoogstaande industriële processen en technologieën. Er leeft het idee dat Afrika, net als vroeger, vooral als leverancier van grondstoffen dient, die vervolgens in Europa worden verwerkt. Deze visie wordt gedeeld door China en de VS.

Het beeld van Afrika bijstellen in Europa

Hoewel Afrika nog steeds te maken heeft met heel wat ongelijkheid, armoede, corouptie en zwak bestuur, is het noodzakelijk dat ministers van Buitenlandse Zaken en diplomaten dit diepgewortelde beeld bijstellen. Zij dienen breed te communiceren dat Afrika, zestig jaar na de onafhankelijkheid, over unieke troeven beschikt: een opgeleid demografisch dividend, de grootste in opbouw zijnde AfCFTA-vrijhandelsmarkt ter wereld, 35% van de mondiale capaciteit voor groene waterstofproductie (tegenover 1% in Europa), overvloed aan zeldzame aardmetalen, 60% van het mondiale landbouwareaal en de tweede “groene long” wereldwijd. Bovendien is er een mondige generatie-Z die streeft naar lokale verwerking van grondstoffen tot exportproducten. Deze generatie droomt van een sociaal gecorrigeerd maatschappijmodel naar Europees voorbeeld, met onderwijs, gezondheidszorg, sociale mobiliteit, sociale zekerheid en vrede. Ze uit scherpe kritiek op het hypocriete Westen, dat Afrika neerbuigend de les spelt over mensenrechten en democratie, terwijl het tegelijkertijd blijft profiteren van Afrikaanse grondstoffen onder strenge voorwaarden, waardoor Afrika wordt belemmerd in de opbouw van eigen geavanceerde industrieën.

Serendipiteit

Door vanuit de gedachte “Afrika is niet wat u gelooft” en “Europa heeft dringend nood aan een geïndustrialiseerd Afrika” te werken, kunnen Europese ministers van Buitenlandse Zaken voor een fractie van hun ontwikkelingsbudget duizenden debatavonden organiseren in heel Europa.

Hiermee kunnen ze een brug slaan tussen duizend gevestigde industriële kmo’s en hun Afrikaanse tegenhangers, gericht op wederzijdse samenwerking.

Dit bevordert de overdracht van expertise in industriële waardeketens en creëert een enorm nieuw marktpotentieel en koopkracht voor Europese bedrijven.

Cultureel verwante partnerschappen met complementaire kennis leiden bovendien vaak tot serendipiteit: het onverwachts ontdekken van innovatieve producten en diensten die wereldwijd van nut zijn.

Geopolitiek

De oorlogen in Oekraïne, Zuid-Soedan, Gaza en het Midden Oosten: Europa staat erbij en kijkt ernaar. Trump, Xi en Poetin beslissen er over oorlog en vrede. Al vandaag, in 2026, taant de marktkracht van Europa. Een maximale en geïnterconnecteerde ontplooiing van de eigen wind- en zonne-energie zal, wegens een structureel gebrek aan strategische bodemrijkdommen en aan betaalbare hernieuwbare energie, niet volstaan dat over een luttele twintig jaar Europa nog over significante marktkracht (8%) beschikt. Als anderzijds Europa, dringend en met de hoogste prioriteit, massaal geavanceerde industriële knowhow en ervaring met Afrika deelt dan is de kans reëel dat een zelfs een informeel geopolitiek Afro-Europees partnerschap tussen cultureel verwante en onderling economisch afhankelijke buren in staat is om tijdens mondiaal overleg het voortouw te nemen over onderwerpen die er toe doen als klimaat, oorlog en vrede.