Europa kan en moet beter doen dan China in Afrika
Niet enkel besparen, ook de groei opkrikken met een wervend ‘Afrika-narratief’
Door beter te doen dan China in Afrika kan Europa niet alleen de begroting voor zijn kleinkinderen in evenwicht houden maar ook de klimaattransitie realiseren, de industrie vernieuwen, illegale migratie uit Afrika voorkomen en terug een stem verwerven op het wereldtoneel.
Hieronder citaten uit een interview in De Standaard 3/10/2026 over de opkomst van China. MIT-professor Huang is niet onder de indruk van China’s dansende robots. Hij herinnert eraan dat in de 18de eeuw in China massa’s veerkrachtige familiale industriële kmo’s ontstonden. Township and village enterprises dienden als lanceringsplatform voor de verdere ontwikkeling van China met als gevolg Foreign Direct Investments en inclusieve economische groei.
Professor Huang vreest dat in Afrika de lancering uitblijft bij gebrek aan een platform met een kritische massa van veerkrachtige, private, for profit bedrijfjes, die net als voor de oorlog in Vlaanderen, o.a. door financiering in coöperatieven, meer geavanceerde industrieën tot bloei brachten. Ervaren buitenlandse giganten en kmo’s stimuleren lokale ondernemers zich stroomop- en stroomafwaarts mondiaal competitieve normen, waarden en innovatieve competenties eigen te maken.
Duizenden Westerse ontwikkelingsactiviteiten (capaciteitsversterking, scholen, vrouwenrechten, micro-financiering, kwaliteitscontrole doctoraten, waterputten, Digital4Development, ketenzorgwetten, expertise-toerisme, …) en zelfs honderden FIT-Awex “start-2-export” prinselijke missies, honderden Afrika-hoogmissen en boeken à la “De eeuw van Afrika” zijn homeopathische druppels op een hete plaat gebleken.
De vloek van de Afrikaanse bodemrijkdommen
De SDG’s spanden de wagen voor het paard
Al deze goedbedoelde activiteiten hebben niet kunnen voorkomen dat én Europa, én China én de VS Afrika blijven gebruiken als een voorraadschuur van bodemrijkdommen om er bij hen waarde en banen aan toe te voegen. Massa’s Afrikaanse kmo’s, ingenieurs, economisten, agronomen, juristen en informatici hebben zich niet de competenties kunnen eigen maken om met succes deel te nemen aan eigentijdse hypercomplexe industriële waardeketens.
Erger nog, zij hebben in gans Europa het diep ingebakken vooroordeel versterkt dat gans Afrika niet klaar zou zijn voor deelname aan gesofisticeerde industriële waardeketens. “In het globale debat ligt de nadruk op veiligheid, migratie, drugshandel, extremisme. Eigenlijk zijn dat symptoomdiscussies. De onderliggende reden blijft een gebrek aan welvaart.” (Alexander De Croo, UNDP, DS 2/1/2026). De SDG’s spanden de wagen voor het paard.
Hoe zou het toch komen dat, op één uitzondering na (UNIZO-VOKA De Tijd 16/9/2024), niemand tot het inzicht komt dat Europa dringend nood heeft aan de koopkracht van de potentieel grootste middenklasse ter wereld? Dan nog bij buur Afrika, op 14 km van Europa, een buur met ‘goesting’ voor de ‘betere’ Europese producten en diensten.
Nu dat dhr. Trump Europa uitscheldt voor ‘profiteurs’ tracht Europa het verre Indië en landen in Z-Amerika tot vrienden te maken.
Waarom niet een kritische massa van ‘duizend’ ervaren industriële EU-kmo’s stimuleren om hun competenties te mengen met die van homologen in Afrika? Waarom niet met de hoogste prioriteit in honderd Belgische steden en gemeenten honderd burgerpanels organiseren om een cruciale collectieve mobilisatie van burgers, ondernemers, academici en politici op gang te brengen rond het thema "Massaal Afro-Europese industriële ervaring vermengen verzoent de klimaattransitie en gedwongen migratie"? Het Belgisch pilootproject uitgerold op EU-niveau creëert duizend Afro-Europese partnerschappen van kmo's.
Massaal Afro-Europese industriële knowhow vermengen en direct lokale waarde creëren is waarschijnlijk de meest effectieve methode om een doorbraak in Afrika’s industrialisatie te realiseren, omzeilt financiële, infrastructurele, bureaucratische en culturele knelpunten, voorkomt illegale migratie en creëert, zelfs informeel, een machtige Afro-Europese eco-politieke entente: Europa doet beter dan China in Afrika.
Citaten uit een interview in De Standaard van 3 oktober 2026 met een MIT-prof van Chinese origine
MIT-Professor Yasheng Huang verstoort de illusie: “De Chinese economie staat er slecht voor”
“Het idee leeft dat een autocratie automatisch voordelen biedt voor economische groei. Dat is totale onzin”
-
Na het Tiananmenprotest in 1989 werd een grote groep Chinese burgers economisch in de steek gelaten.
-
Rongji, de ex-premier die vorig jaar overleed, zette de toon voor een ontwikkelingsmodel gebaseerd op brutale infrastructuurwerken, technologische innovatie en diepe ongelijkheid. Onder Xi Jinping blijft die focus onveranderd, ondanks pogingen tot herverdeling. Huang contrasteert het beleid van Xi en co. met de jaren 80, China’s ‘gouden decennium’ waarin schijnbaar uit het niets massaal kleine tot middelgrote ondernemingen (township and village enterprises of TVE’s) ontsproten. Een veerkrachtige plattelandsbevolking verzekerde toen – in weerwil van de logge staatsbedrijven – grote én inclusieve groei.
-
“Talloze redenen waarom de jaren 80 zo ontzettend belangrijk zijn, maar één daarvan is de ‘lancering’ – het begin van China’s opmars. Als we naar veel ontwikkelingslanden kijken, wordt vaak gesteld dat ze net zo kunnen groeien als China en Oost-Azië. Maar ze groeien niet, omdat die lancering uitblijft. Veel ontwikkelingslanden blijven steken op het lanceerplatform.”
-
“Het ging vooral over privébedrijven op het platteland. Na dat China in 1978 zijn hervormingen lanceerde, waren er in 1984 10 miljoen ‘huishoudelijke ondernemingen’. In feite kleine familiebedrijfjes maar ook grotere ondernemingen. Vrijwel alle nieuwe bedrijfsvorming kwam uit de privésector.” “Bovendien werd op het platteland een aanzienlijke financiële liberalisering in gang gezet en zelfs financiële privatisering via zogenoemde coöperatieve kredietverenigingen.”
Maak jouw eigen website met JouwWeb